04/05/2022

De grote wolbij

Geslacht

Wol- en harsbijen

Soortnaam

Grote wolbij

Species

Anthidium manicatum linnaeus

Familie

Megachilidae

Sub-familie

Megachilidae

Genus

Anthidium

Vliegperiode

Mei tem September (hoofdvliegtijd juli)

Lengte man

16-18mm

Lengte vrouw

14-16mm

De grote wolbij

Foerageergebied

250m

Nestkeuze

Solitaire nesten, vooral in spleten en holle plantenstengels.

Leefgebied

Open bossen, kalkgraslanden en duinen. Maar komen meestal voor in tuinen.

Sociaal gedrag

Solitaire bijen, met sterk territoriaal gedrag vooral rond geschikte drachtplanten.

Bloemvoorkeur

Een grote voorkeur voor wolharige planten zoals de prikneus, muizenoortje, zaadpluis van populieren, ezelsoren, luzerne, lavendel etc. Voedsel wordt vooral gevonden op lipbloemigen, vlinderbloemigen en helmkruidachtingen.

Voorkomen

Algemeen

Zeldzaamheid

Niet bedreigd

Anthidium manicatum
foto: Bert van der Krieken

Omschrijving

Door de geel-zwarte strepen en het bijna volledig ontbreken van beharing heeft de grote wolbij wat weg van een wesp. Maar hun grote ronde achterlijf met 3 uitsteeksels op het 7de tergiet, maak duidelijk dat we met een solitaire bij te maken hebben. Het mannetje van de grote wolbij kan ook ter plaatse blijven vliegen, waardoor het lijkt alsof je met een zweefvlieg te maken hebt. Dit gedrag kan heel goed waargenomen worden ter hoogte van interessante drachtplanten.
Ze verkiezen sterk behaarde planten, waarvan ze de “wol” gebruiken om hun nestplaats te bekleden. Om zeker te zijn dat ze genoeg voedsel en bouwstoffen hebben zullen de mannetjes deze planten agressief verdedigen. Zowel tegen andere mannetjes als andere bestuivers. Om zeker te zijn welke planten zij willen beschermen zetten de mannetjes geursporen af. Aangezien een grote wolbij voor een broedcel het stuifmeel van ongeveer 1000 andoornbloemen nodig heeft, is dit zeker nodig.
Net zoals onze gehoornde metselbijen hebben de grote wolbijen een buikschuier.

Parasieten

Geelgerande tubebij

Meer over wilde bijen …

De klimopbij

Biologische morfologie van de klimopbij

Menu